Kiezen voor gezonde voeding.

Vandaag kon ik er niet meer onderuit. Ik moest aan mijn schoonouders opbiechten dat ik min of meer meedeed aan de “Sugar challenge”.  Dit  betekend dat je iig 30 dagen suikervrij eet. Dit lukt niet 100%, maar ik kom een heel eind en het voelt goed.

Al ruim 1,5 jaar ben ik mij aan het verdiepen in voeding. Wat is nou precies “gezond eten” ?  En ik denk dat ik een groot deel van de sleutel heb gevonden in het niet meer nuttigen van (geraffineerde) suiker. Want wat hou je over als je geen suiker meer eet? Precies…   Suiker zit echt werkelijk overal in. Natuurlijk heb je ook suikers nodig, maar dat zijn andere suikers dan de suikers die zitten in: beschuit, brood, worst, pastasaus, pindakaas, dranken, pakjes van Honig, Knorr en weet ik wat allemaal.

Nu wil ik op dit moment niet verder uitweiden over de (in mijn ogen) juistheid van deze keuze. Wel wil ik kwijt hoe negatief mensen reageren op deze keuze.  Er zijn maar weinig mensen die reageren met “Wauw! Wat een goede keuze van je!”.  De meeste reageren alsof je een één of andere idioot bent die van het rechte pad is afgestapt. Een greep uit de reacties:

* Wat een onzin, iedereen heeft suiker nodig * Sla je niet een beetje door? *  Je mag al zoveel niet in het leven, waarom zou je alles laten staan * Dan kan je toch niets meer eten?  * Is het weer een nieuw dieet? * enz. enz. enz. Om moe van te worden. Ik ben niet aan het diëten, ik probeer gewoon mijn lichaam te voorzien van gezonde voeding. That’s all.

Mijn schoonmoeder reageerde al niet veel anders. Wat er eigenlijk gebeurde is volgens mij het volgende… ze voelt zich aangevallen en denkt dat ik haar voedingspatroon afkeur, vervolgens komt ze met allemaal loze kreten om mijn standpunt over voeding te weerleggen.  Omdat ik ook mijn kinderen wat verder van suiker wil houden zei ze op een gegeven moment ook dat “kinderen af en toe horen te snoepen en dat een snoepje per dag echt niet erg is “.  Ik ben het met haar eens dat een snoepje per dag echt geen kwaad kan en mijn kinderen krijgen dus ook echt wel af en toe “wat lekkers”.  Maar snoepen en snaaien is aangeleerd gedrag. Als je het kinderen in hun vroege leven niet aanbiedt, dan vragen ze er ook niet naar. We leren al heel vroeg dat eten een manier is om te troosten of om een gevoel te sussen.

In ieder geval…het was een irritant gesprek met een vrouw die in de 12 jaar dat ik haar ken al tig keer een dieet heeft gevolgd. Tig keer zoveel kg is afgevallen en ook al tig keer zoveel kg is aangekomen. Ze loopt al jaren bij een diëtiste die haar verteld hoe ze kcal moet tellen. Ik zou juist graag zien dat de diëtiste haar leert wat gezonde voeding is, wat voeding met je lichaam doet en dat je door het zoveel mogelijk verbannen van (geraffineerde) suiker uit je leven heel goed op gewicht kunt blijven. Deze vrouw denkt dat het leven draait om het verbannen van “VET”.  Terwijl suiker een veel grotere boosdoener is voor al het overgewicht op deze wereld (en andere klachten niet te vergeten!)

En nee, ik ben niet té fanatiek. Ik ben niet biologisch, ecologisch, veganistisch of wat dan ook. Ik probeer gewoon minder brood te eten, gezonde vervangers voor van alles te vinden (zoek maar eens een suiker- en E621vrij bouillonblokje), mijn pannenkoeken met spelt- en boekweitmeel te bakken, mijn gerechten niet uit pakjes te halen maar het zelf te maken, genoeg groente&fruit te eten,  mijn kinderen zoveel mogelijk natuurlijke suikers te laten nuttigen (met af en toe “iets lekkers”) en ik probeer al maanden mijn man te overtuigen van het belang van minder suikers (het begint te komen!).  Verder probeer ik zo nu en dan wat gezonde snacks in elkaar te zetten…met wisselend succes. Ik ben er nog lang niet. Maar ik vind het een interessante en leuke uitdaging.

Waarom trekken mensen hun mond niet open als ze horen dat pa&ma&kinderen soms meerdere malen per maand naar de Mac gaan? Waarom mag je niets zeggen van net iets te dikke kinderen (want dat is natuurlijk “de bouw”)? En waarom mag je dan wel je mening vrijelijk uiten op het moment dat iemand WEL gezond wil eten en nadenkt over wat er in de monden van zijn/haar gezin verdwijnt. Dan ben je opeens aan het doorslaan oid.

Ik denk dat ik het weet…men voelt zich aangevallen. Ze krijgen zelf het gevoel dat ze “iets’ niet goed doen. Zolang je maar “normaal” doet (= koop eten zonder na te denken en stop rustig een paar keer week ongezonde rommel in je lijf) , voelt men zich daar comfortabel bij en hoeven ze zelf geen schuldgevoel te hebben.

Het maakt mij niet uit wat een ander eet, dat moet je helemaal zelf weten. Het maakt mij WEL uit wat MIJN gezin eet. Daar ben ik verantwoordelijk voor. Laat mij daar dan zonder discussie verantwoordelijk voor zijn.

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Healthy food. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s